Wychodząc naprzeciw zainteresowaniu o nabyciu młódków ze "Słonecznego Gołebnika" podaję w formie fotografii
charakterystyczne cechy moich gołębi tj. skrzydło, oko.
Sylwetki młódków do oferty będę zamieszczać na czasie. Walory:
Wyżymacze (Wringers) do 1050 km
Jaskółki (Swallows) do 1200 km
Jerzyki (Swifts) ponad 1200 km
Zapraszam do oglądania moich zwyciezców Lotu Narodowego 2008
Jaskółki - Swallows
Szary
8375
Mordant
Cytrynka
Red black
Jerzyki - Swifts
714
729
511
274
676
Wyżymacze - Wringers
11860
11842
11841
7533
15798
All-round - do 900 km
3310
17075
Mały
Łanda
Lange
Dlhé trate
V decembri roku 2000 sam so svojim priateľom dopisovateľom časopisu Dobry lot Tadeusom Nowakom navštívil holubník Cordo Heide v Made v Holandsku. Majiteľ holubníka,
ktorý v roku 1999 vyhral európsky maratón na dlhých tratiach, podniká v stavebníctve.
Prišli sme neohlasení a po krátkej zdvorilostnej konverzácii sme prejavili záujem o prehliadku holubníka a chovného materiálu.
Bolo nam oznámene, že chovateľa v roku 1999 vykradli a tak do svojho zariadenia nie je ochotný pustiť nikoho.
Po chvíľke presviedčania bol ochotný priniesť štyridsať holubov v boxoch do klubovne na prehliadku. Po ich prezreti sme skonštatovali, že sme videli jeden z najlepších materiálov v Európe.
Pôvod týchto holubov ju u P. Lazeroms. Sú to ardenske holuby najvyššej kvality ako napr. holubica 131, ktorú vlastnil Jan de Weerd (nie Piet de Weerd).
Základný chovný holub, ktorý priamo pochádzal od Piela Lazeroms, sa volal Klamper (Donker Superwerk).
Tento holub splodil pätnasť holubov a holubíc, synov, dcer, vnukov a vnučiek, ktoré získali špičkové umiestnenia do desiateho miesta z 35 cien.
Tohto holuba považujem za najlepšieho chovného holuba Európy posledného desaťročia. Chov bol ešte doplnený niekoľkými holubicami od P. de Weerd,
pochadzajúcich prevažne z ardenskej línie Oude Kruk.
Pri prehliadke ma najviac zaujal chovný holub De Perpignan NL 93-9345564 (syn
Klampera),
ktorý ako ročiak obsadil 7. miesto v národnom preteku Perpignan 94.
Najlepším pretekárom bol jeho syn Don Michel, ktorému som dal meno Manekyn.
Získal sedemnástu a dvadsiatu prvú národnú cenu z Perpignanu, vždy v konkurencii šesťtisíc holubov.
Niekoľko holubov z tejto linie zakúpili bratia Brugemannovci, výsledky ktorých na popud priateľa Ladi Báťka, sledujem uz niekoľko rokov.
Ich holuby napríklad leteli poslednú National Barcelonu -41 nasadených,
32 umiestnenych z jednej z najväčších vzdialeností v Holandsku 1250 km.
Z ďalšieho rozhovoru vyplynulo, že máme v Holandsku spoločného známeho. Cor de Heijde si v roku 1999 vybral za partnera pre ďalší chov môjho už dlhoročného priateľa Jana Theelena.
Vo voliere pana Theelena spolu pária holuby a delia sa o ne. Chcel som si objednať jedno mláďa po De Perpignanovi, ale bohužiaľ bolo pre mňa finančne nedostupné.
V svojom chove však mám troch super samčekov z kríženia Cor de Heijde.
A čím sú výnimočné? Veľkosťou stredné až menšie, s prvotriednym operením, super dychaním, úzkymi dýchacími štrbinami, veľmi kľudné.
Holubnik Jana Theelena sme navštívili ako ďalší v poradí. Majiteľ ma významne poklepal po pleci (už vedel, kde sme boli na návšteve) a boli sme ohodnotení ako dobrí klasifikátori.
Ďalšia sága je o holuboch bratov Brugemann. Láďa Báťek ma už pred šiestimi rokmi navádzal ku kúpe týchto holubov.
Sú to znovu holuby ardenskeho pôvodu so základom od Hein Oostenrijk a patria do kategórie cenovo najdrahších holubov v západnej Európe.
Ako p. Adamik zistil, jedno mláďa stálo 1500.- Eur. V rokoch 2002-2003 som prostredníctvom svojho priateľa Roberta Venusa získal osem kusov týchto holubov prevažne línií Orhan, Tycha a Myra.
Robert Venus preteka veľmi málo. V roku 2002 na pretek St. Vincent (850 km) nasadil 19 osemmesačných holubov, v prevažnej miere Batenburg a Brugemann. Z preteku sa vrátilo trinasť.
Holuby Batenburg maju tiež ardensky pôvod. Pochádzaju od chovateľa z Holandska, ktorý býva v Amsterdame. Základné chovné holuby su De Witbuik a De Super 05,
brat ktorého je dedom druhého holuba z národného preteku z Daxu. Tieto holuby sa výborne uplatnili vo Francuzsku u Rogera Senicourt. Z tejto linie mám štyri kusy.
Ďalšou líniou u Roberta Venusa je linia De Super -Crack Crusson. Ide o absolútne výnimočného holuba F 68-457421,
ktory počas štyroch rokov získal 46 cien, z toho jedenasťkrát prvú cenu (napr. St. Vincent, Barcelona, Narbonne) a štyridsaťtrikrát sa umiestnil v prvej desiatke.
Aj od tohto holuba som si doviezol sedem kusov, vo väčšine prípadov vnukov a pravnukov. Tento holub nemal rodokmeň a nie je potvrdená domnienka, že pochádza zo starej linie Comine.
Synovia a vnuci tohto holuba niekoľkokrát vyhrali národné a medzinárodné preteky po celej Europe, vrátane Anglicka.
Ďalšia línia pochádza z dvoch holubov Demaret -jedna sa o starú líniu Bricoux x V /D Espt, kde na samce z tejto linie
(pochádzajú z prvého internacionálneho víťaza Barcelony a prvého nacionálneho Alicante) boli pripárene v jednom prípade
Theelenska holubica, víťazka Barcelony ročiakov a v druhom prípade sestra Sariny od bratov Hagens. Ide o holuby pôvodu Jan Theelen. Sarina zaletela 1.medzinárodnú Barcelonu holubíc
a 3. medzinárodnú celkove.
V minulorocnej Barcelone Robert Venus konštatoval ako prvého kríženca Jan Thee- len -Super -Crack Crusson,
druhá bola osemmesačná brugemennska holubica so starým rodovým krúžkom (dvojročna).
Ďalšie dlhotraťové holuby som získal v roku 2002 od H. de Werd . Pri návšteve v auguste som si chcel vybrať z mláďat pripravených na odstavenie, ale nič sa mi nepáčilo.
Bolo to v pondelok a s ošetrovateľom Jan van Royem som sa dohodol, ze pridem v stredu, nech mi pripraví ročné holuby. Vybral som si jedného holuba a dve holubice z línií Sherpa Tensing,
národný víťaz Barcelony, Oude Kruk, Bonte Koe. Sú to prevažne ardenské holuby, ktoré v národných pretekoch v protivetre a za veľkých horúčav získali popredné umiestnenia.
Od augusta mám odchov holubov od D. de Hoog – Zn. ktoré som si objednal na olympiáde v Lille na doporučenie Jana van de Roy, sú to holuby pôvodu V.D.Wegen, C. de Heijde línie Klamper.
Po skúsenostiach s aklimatizáciou poštových holubov dovezených z Belgicka a Holandska viem,
že je to otázka dvoch až troch generácii, kým sa holuby u nás aklimatizujú a budú dosahovať vynikajúce výsledky.
Stredné trate
Na olympiáde poštových holubov v Kapskom meste v roku 2001 som sa stretol s Flor Vervoortom a asi po dvojhodinovej presvedčovacej diskusii som ho primäl k tomu,
že svoje chovné holuby spári podľa môjho želania. Dohodli sme sa na druhom párení koncom marca.
V spomínanom roku som ale nemal veľa voľného času a tak som tohto chovateľa navštívil koncom marca v roku 2002 spolu s Františkom Šebestom a svojim priateľom zo zahraničného obchodu
Jirkom Fialom. Dohodli sme spárenie šiestich párov chovných holubov podľa mojich predstáv a odber holúbät podľa určeného pohlavia od jednotlivých párov na konci septembra.
Flor Vervoort dohodu dodržal a ja som sa snažil zabezpečiť financie na nákup. Doviezol som troch samčekov a tri samičky,
potom od brata Fieneke a sestry Fieneke a potomkov olympijských holubov mimo iného aj od sestry Aske, ktorá zastupovala belgickú kolekciu na olympiáde v Lille.
Krátko na to asi o dva mesiace Flor Vervoort zomrel na embóliu pľúc. Skolila ho bezvýznamná chrípka, ktorú podcenil a skonal.
V decembri v nemeckom meste Padeborn organizoval dražbu p. Putmann, ktorej som sa zúčastnil spolu s p. Hirnom (dražiteľ) a p. Kondrysom. Pán Putmann holuby kúpil v jarných mesiacoch a tým,
že Flor Vervoort zomrel ceny sa vyšplhali do nezmyselných výšok. Priemerne 1 600 Euro na holuby zo 70-tich dražených kusov.
Vrcholom bola posmrtná dražba, keď holuby kúpil Ján Hermans, holandský novinár. Predaj holubice Fieneke 2000,
ktorá reprezentovala Belgicko na olympiáde v Blackpoole 1999 bol zrealizovaný za úctyhodných 90 000 E. V prepočte takmer 3 mil. korún českých.
Flor Vervoort bol výnimočný chovateľ a skromný človek. Od roku 1991 do 2003 5 jeho holubov reprezentovalo na olympiádach.
Koncom marca 2002 som navštívil spolu s F. Šebestom a J. Fialom ďalšiu chovateľskú legendu rodinu Van Hove Uytterhoeven. Prišli sme v termíne keď boli holuby po prvých dvoch liahňach rozpárení.
Opäť sa mi naskytla možnosť zrealizovať to isté čo u Vervoorta. Po troch hodinách úmorného presviedčania mi Van Hove umožnil napáriť 5 párov podľa môjho gusta s tým,
že si pre odchov prídem v septembri, čo sa aj stalo. Z piatich kusov som jedno mláďa nezobral pretože bol neforemný a jedno omylom Vanhove prihlásil do národnej dražby. Bol už v katalógu.
Podľa informácií môjho priateľa Nováka dovezený materiál bolo to najlepšie čo na týchto holubníkoch bolo – Jonge Bolero, Elektric Blue, Capucino, Golden Boy, Jonge Bange, Miss Brasil a synovia Napoly a Playboy.
Zároveň som sa s nimi dohodol, že im vrátim nejaké holuby z kríženia s Flor Engels s Wit A 231.
Už niekoľkokrát som počul o výbornom chovateľovi Paul Huls, je to človek veľmi zaneprázdnený a v holubiarskom športe veľký odborník. Pári holuby u Herbotsov,
je rovnocenným partnerom G. Vandenabeele. Svojim spôsobom pôsobí kuriózne pretože svoje holuby nepredáva.
O jeho holubárskych kvalitách svedčí fakt, že v roku 1998 kúpil od Flora Ver Vervoorta holubicu Aline, s ktorou absolvoval prvú národnú argenton mladých holubov.
Od tejto holubice som získal vnuka. Pri návštevách R. Venusa som si všimol holuba, ktorého som v minulých rokoch nevidel. Bol to syn Figa,
ktorý v roku 2001 vyhral prvú národnú Bourges a bol tretím národným esom Belgica na stredných tratiach. Jeho majiteľom je A. Renaier, ktorého holuby pochádzajú z Pepermans línie R. Venusa.
Je to vnuk Goena. V piatom diele od Noebla je tento chovateľ uverejnený s veľkou reklamou a malou zmienkou o pôvode (Venus). Niekedy je to v Belgicku rovnako ako v Čechách...
Z týchto holubov som si doviezol vnučku Figa, mimochodom v roku 2003 bol r. Venus vyhodnotený (v odbornom holubárskom časopise, meno ktorého si už nepamätám) ako najlepšia chovná stanica v Belgicku.
Na druhom mieste skončili bratia Herbots. Robet Venus uvádza v každom európskom štáte jednu filiálku. V Čechách je tam uvedená Bohemia – Jiří Dubský.
V lete 2003 som navštívil Dirk & Luis Van Dyck, o holubníku ktorého som počul samé superlatívy. Hlavne to, že jeho holuby letia špičku ku Koopmana, Prangeho a R. Klementa.
U Prangeho bol priamy potomok holubice druhé eso Nemecka. U Koopmana Kleine Dirk ako ročiak prvý národný holub a u priateľa Roberta prvá cena z 10 tis. holubov a druhá cena z 7 tis. holubov.
A tak by to asi malo vyzerať, že holuby lietajú nielen u chovateľa ale aj u ostatných, ktorým ich prenechal. Ceny týchto holubov sú príliš vysoké a tak mi nič iné nezostalo len nájsť sponzorov.
Nakoniec som priviezol 3 kusy – vnuka Bourges, syna Bourges (Bourges letel druhú národnú cenu 40 401 holubov) a z 90% sestru z Golden Lady.
V tej súvislosti by som rád poďakoval priateľovi Mildovi Všetečkovi za veľkorysosť pri zabezpečení týchto holubov v októbri 2003. Všetkým chovateľom prajem úspešnú tohtoročnú sezónu,
veľa šťastia, zdravia spokojnosti, menej svárov a nachádzanie spoločnej cesty. Všetci máme spoločný cieľ.
PS: V holubárstve sú si všetci rovní.
Jiří Dubský
Przedstawiamy Mistrza miesiąca lipca 1999
1 Miejsce z nowym rekordem
Heine i Johannes Fulgoni, Sundern
Napisał Rainer Pütt
Kiedy w latach sześćdziesiątych zaczynałem swój sport, niewiele nazwisk wymieniano z wielkim szacunkiem, wśród nich Heine Fulgoni. Jego fantastyczne osiągnięcia już wówczas przynosiły perły wśród gołębi. O ile większość wielkich niegdyś nazwisk uległo zapomnieniu, to nazwisko Heine Fulgoni w sporcie gołębim wciąż znajduje się na najwyższym poziomie.
„Kiedy wchodzi się na Schwemker Ring, z daleka już widać żółto malowane gołębniki”. Taka wskazówkę uzyskałem pytając o Schwemker Ring i wspominając nazwisko Fulgoni w centrum miasta. Jeśli spojrzy się szukając w górę, to trzeba być już hodowcą, by aby w żółtym gołębniku nie dostrzec domu wczasowego. Gołębnik ten w poprzednich dziesięcioleciach rozrósł się w wyniku rozbudowy, jednak w zalążku swym powstał w latach powojennych.
Gołębnik
Zupełnie przeciwnie do współczesnych trendów, by nie planować „przedziałów” wyższych niż 2 m, gołębie Fulgoni dowodzą, że również w gołębnikach wdowców (? - samców ?) o wys. 3,50, nie muszą się obawiać konkurencji. Zaopatrzenie w tlen wydaje się proste, jednak zachowało się przez dziesiątki lat, co dokumentuje wspaniały bilans sukcesów. Gdzieś w środku dachu znajduje się kwadratowy otwór około 70x70 cm, przez który powietrze może poruszać się do góry. Ponadto, przed południem o godz. 11.00 otwiera się okna obu gołębników samców, by wieczorem o 23.00 ponownie je zamknąć.
Aby samce nie siedziały stale bezpośrednio przed konstrukcją z drutu, przesuwana siatka dzieli oba „przedziały” tak, że między oknem i celą (?) znajduje się przejście o szerokości metra. W ten sposób samce mają do dyspozycji całkowitą ilość powietrza obejmującą objętość gołębnika, natomiast swoboda ruchu jest znacznie ograniczona.
Ptaki drapieżne
Rodzinie Fulgoni ta problematyka jest wystarczająco znana z własnego, przykrego, doświadczenia. Kto zna Sudern i Sauerland, ten łatwo może sobie wyobrazić, że jastrząb ma tu idealny obszar do wyrządzania szkód tutejszym hodowcom. Heine Fulgoni jako zapalony łowca byłby bardzo zadowolony, gdyby mógł taką uciążliwość zniwelować chwytając za broń.
Druga duża pasja Heinza Fulgoni to właśnie łowiectwo. Jest ona nie do przeoczenia podczas wizyt rodzinnych, gdy zarówno przy wejściu, jak i na korytarzu gęsto jest od trofeów z własnego rewiru łowieckiego. Kto jednak, już wychodzi z podziwu, powinien zaryzykować wejście do dużego pokoju łowieckiego. Całkowicie zawieszone ściany przypominają o podróżach łowieckich do Szkocji, Danii, Austrii, Jugosławii i na Węgry.
Sport Rodzinny
Jeśli określenie takie można zastosować, to z pewnością do rodziny Fulgoni, ponieważ obie żony zespołu hodowców ojca i syna, na co dzień aktywnie uczestniczą w tym sporcie. Mają przy tym, tak samo jak mężczyźni stałe zadania. Bez takiej pracy zespołowej, czy części pracy, nie byłyby możliwe trwałe sukcesy. Również gdyby wszystko spoczywało na barkach jednego człowieka, szybko znalazłoby się coś co odsunęłoby z prowadzenia. Jednak nie u Fulgonich. Kiedy to Heine Fulgoni w tym sezonie musiał przejść operację na by-pasy, co wymagało siedmiotygodniowego pobytu w klinice w Bad Oeyhausen, a jego żona Irmegard wynajęła tam dla siebie mieszkanie, aby być blisko męża, a do tego wszystkiego również Johannes Fulgoni, prokurent firmy budowlanej musiał pójść do szpitala z powodu operacji ścięgna ręki, jego żona Claudia, stanęła na wysokości zadania i zajęła się pozostawionym na jej głowie gołębnikiem, młódkami, samiczkami i samcami. Nic nie stanęło na przeszkodzie w osiągnięciu sukcesu. Wprost przeciwnie, gdyż obok innych mistrzowskich zwycięstw, rodzina Fulgonich zapewniła sobie rekordowym, prawie nie do zdobycia, wynikiem 90,293 punktów as, tytuł „Niemieckiego Mistrza Miesiąca Lipca”!
Loty regionalne ’96 - ‘99
Jak mocno prezentowały się gołębie Fulgoni w poprzednich latach na lotach regionalnych, gdzie bierze się tylko doświadczone i naprawdę dobre gołębie, pokazują następujące wyniki: W ostatnich czterech latach wykorzystano 78 gołębi, z których 64 zdobyły nagrody. Do tego w ostatnich trzech latach rozpoczynano zawsze w czwartek, ale ze względu na złą pogodę, wypuszczano zawsze dopiero w niedzielę, co oznaczało trzy noce w koszu. Z 52 uzyskanych nagród, 41 znajdowało się w 1 dziesiątkach na listach nagród!
W tym roku, do lotu regionalnego Amstetten, wyznaczono 16 gołębi, w tym 7 z ’96, 6 z ’97 i 3 z ’98. To, że wysłanie jednorocznych gołębi, nie przeszkadza w przyszłości, dowodzą ptaki z ’96 „511”, „558”, „455” i „556”. Roczne osiągnęły sukces w konkursie z numerami 59.. 42.. 354.. i 512. Dwuletnie z 3.., 555.. 344.. 1.796 i w tym roku tylko w konkursie 10.. 69.. 40.. i 561; w tym około 10.773, 12.747 lub 12.382 startujących gołębi.
Pochodzenie
Za nazwisko Fulgoni czują się zobowiązani sportowcy, którzy już od dawna w tym uczestniczą. Nazwy jak „Prinz Eugen" (Książę Euglen) i „Muskietier-Rasse” (Rasa Muszkieterów). Zagłębianie się w szczegóły odnośnie tych gołębi jest zupełnie zbyteczne, ponieważ historia pochodzenia rodu Fulgoni znana jest dobrze z licznych publikacji.
Mimo to, krótkie wspomnienie lat pięćdziesiątych.
Parka Marcela Desmeta, która zwróciła uwagę Heinza Fulgoni w 1953 w artykule w naszej organizacji „Gołębie Pocztowe”, rozpoczęła właściwą i do dziś utrzymującą się erę sukcesów gatunku Fulgoni z B 51-3369100 (niebieski ptak) x B51-3369099 (płowa samiczka). Dzisiaj wydaje się to niezrozumiałe, ale Heine Fulgoni znał Marcela Desmeta tylko z raportu i wcześniej nie widział jego gołębi. W pełnym zaufaniu zamówił parkę po pisemnym zapytaniu (kto wówczas dzwonił do Belgii?). Że to zaufanie było słuszne, dowiodły kolejne generacje parki. W 1954 przyszły na świat dwa młode, B 54-3300032 (niebieski ptak) i B 54-3300012 (niebieska samiczka), które wraz z córką „Pięknej Barcelony z ’59, 1 międzynarod. Barcelony ’58 u Marcela Desmeta, stanowią źródło Fulgoni.
Gołębie te dominowały znacząco w lotach, powodując że Heine Fulgoni stał się ważny w naszym sporcie. Tak samo pewnego dnia, gdy odbywał się lot z Linz w roku 1960. Mgła pokryła w tym dniu góry, dlatego obecny Piet de Weerd machnął ręką i powiedział, że w takich warunkach nie ma co liczyć na lot ptaków wynoszący 560 km. Jak bardzo mylił się, przynajmniej co do gołębi Fulgoni, pokazała lista nagród z 1, 2, 3, 4, 5, 6, 9, 10 i 30 miejscem, w porównaniu z 1.165 gołębiami, gdzie na 13 biorących udział, 12 zdobyło nagrodę). Ale powróćmy do współczesności.
Obecny ród
Również wśród obecnych zdobywców sukcesu napotyka się regularnie stare gatunki. Oczywiście nie są one w pełni zachowane, lecz stale poddawano zmianom hodowlanym. Tak powstały gołębie Noel Peiren i Pilipa Herbots, z którym od lat istnie wspaniały kontakt i od którego corocznie dwaj lub trzej synowie lub córki absolutnych asów są sprowadzane i sprowadzane pod kątem hodowlanym. O tych, które zachowują się odpowiednio, można przeczytać w opisach ilustracji gołębi osiągających sukces. Gołębie udowadniają, jak idealnie Rasa Muszkieterów uzupełnia się z innymi i jak potomstwo jest w stanie ruszyć do drogi.
Sukcesy roku 1999
Znane dotąd:
1. „1 niemiecki Mistrz miesiąca lipca”
1. Mistrz Powiatu w KV 40
1. Powiatowy Mistrz Pucharu w sprincie
1. Mistrz Prędkości Lotu (3 najlepsze)
2. Związkowy Mistrz lotu Zwrotnego
1.Mitrz Pucharu lotu zwrotnego (5 najlepszych)
1.Mistrz „Gołębi pocztowych” (69/70)
1. Najlepszy Ptak lotu zwrotnego (12/12)
1.., 3.., 4.., 5 itd. Najlepszy ptak w zakresie prędkości lotu
2.. 3.. 4.. 6.. 7. najlepszy ptak KV
Podobnie wyglądają również sukcesy poprzednich lat. Niestety w tym roku nie udało się osiągnąć mistrzostwa ani związku ani okręgu. Tak samo było w latach ’91, ’93, ’95 i ’98. W innych latach, ze względu na plan podróży lub przebyte loty, plasowali się Heine i Johannes Fulgoni zawsze na pierwszych miejscach (92.4 mistrz związku w 9 okręgu (5.500 członek/’94, 1/97; 7.) Również znaczące jest, jak silne są gołębie Fulgoni na odcinkach średnich i długich.
Kilka cytatów Fulgoniego
„Należy dać szansę każdemu gołębiowi! Nagrody tylko młodych ptaków mówią niewiele, ponieważ często późniejsze asy poprzestają na jednej lub dwóch nagrodach.”
„Samiec nigdy nie może być najedzony do syta, ponieważ wówczas jest ociężały. Trzeba mieć w tym względzie wyczucie!”
„Nasze gołębie wykazują szczególne cechy na średnich i dużych dystansach. Widać je również w wynikach naszych regionalnych lotów. Gdy wybiera się tylko dobre i doświadczone samce, wówczas są one na szczycie i oto właśnie chodzi. Na co to wszystko, jeśli na początku sezonu jest się u szczytu a na koniec niczym.”
„W budapeszteńskim locie na 900 km wystartowało 6 naszych gołębi. Chociaż ogłoszono, że ze względu na pogodę nie ma co liczyć wieczorem na gołębie, brakowało nam tylko trzech, a następnego ranka zjawiły się następne trzy. Konkurs zakończył się dopiero w następny wieczór jeszcze z 25%. Kiedy zabrałem samce, skończyło się na łzach, gdyż utraciły one bardzo na wadze. Rzadko korzystałem z takich lotów, tego nie należy robić gołębiom. Należy poprzestać na 700 do 800 km. Gołębie muszą mieć szansę powrotu wieczorem do gołębnika.”
„W każdym życiu dąży się do tego, by żyć w parze i się rozmnażać. Jest dla nas zrozumiałe, że samce jesienią stawiają na nogi swoje potomstwo”.
„Piet de Weert uważał podczas jednej ze swoich wizyt, że ja powinienem „56” sparować z jego własną matką. Ja jednak nigdy tego nie zrobiłem. Jestem przeciwny takiemu kazirodztwu. Linia tak, ale nie kazirodztwo.”
I może najładniejszy cytat:
„Mam 75 lat i mogę powiedzieć z przekonaniem, że jestem wdzięczny gołębiom za tak pełne życie. Nie myślę tu tylko o sukcesach, o wiele bardziej natomiast o przyjaźniach, które dzięki gołębiom zawarłem. Poznałem niezliczoną ilość miłych ludzi, których bez gołębi nigdy nie byłoby mi dane spotkać”.
1. zdjęcie:
1 miejsce H. i J. Fulgoni * Schwemker Ring 30 * 59846 Sundern * 25.07.99: lot regionalny „Amstetten” (643 km) na 12.382 gołębie * wystartowało 16 + 16 nagród: 10, 14, 23, 36, 40, 47, 47, 69 itd. = 90.293 punkty asowe
Pozostałe zdjęcia nie mają opisów
Tadeusz Gwoździański
Mokrzyca 6/1
73-120 Chociwel
A oto kilka foto jak gołębie od Ryszarda Tosnowca spisują się u Tadka - mistrza z CHOCIWELA -
|
|
![](spacer.gif"){kind=spacer}